Gezi rotama son anda eklenen ve Birleşik Arap Emirliklerinin en
gelişmiş ve modern emirliği olan Dubai ile 6 aylık yolculuğuma
başladım. 10 sene önce sadece bir tane gökdeleni olan bir şehrin bu kadar kısa zamanda
bu kadar büyüyebilmesi bizi çok şaşırttı. Gayet modern ve teknolojik, kesinlikle kafamızda kurduğumuz Arap
ülkelerine benzemiyor. Her restoranda içki
verilmiyor ve lokal insanlar pek içmiyorlar sanırım, ama yabancılara sorun yok
herkes kendi dinini kendi kurallarını yaşayabiliyor, adamlar herkesin yaşayabileceği
bir yer yaratmış.
Sabah 07:25’te Burak’la Dubai’ye vardık. Otelimiz Deira
bölgesinde Dream Palace adında bir yerdi. Normalde otellerde kalmayı
planlamıyorum seyahat boyunca ama yanımda birileri varken ucuza geldiği için ilk zamanlarda böyle yaptık. Havalimanından taksiye binecektik ama içerden
binince yüksekten açılıyormuş taksimetre, biz de dışarı yürüyüp oradan bindik
50 dirhemlik yeri 17 dirheme geldik. 1Dirhem =0,68TL ediyor, ama doları euroyu
da kolayca çeviriyorlar her yerde, bazen taksiye bile verebiliyorsun. Otele
geldiğimizde odanın 11'den önce hazır olmayacağını söylediler biraz pazarlık
yapıp 10’a çektik saati. O saate kadar da koşuya çıkıp otel mevkisini tanıyıp dönüşte yemek için marketten bir şeyler almaya karar verdik.
 |
Sabah kahvaltılarınn vazgeçilmez tabağı,
Frizbi! (alma onu diyenlere gelsin) |
Biz
İstanbul’dan karda kışta kazaklarla geldik ama burada hava ateş gibi 30+ derece,
oh be dünya varmış deyip mayolarımızı giydik direk. Dubai’deki 3 gün boyunca da
hiç çıkarmadık neredeyse, güneş kremlerimizi de sürünüp çıktık her gün dışarı.
İnsanlar bildiğin Arap veya Asyalı ama her şey gayet modern,bizden pek bir farkı yok. Süpermarketten 3 günlük kahvaltımızı aldık sağlam beslenelim
diye, odaya dönüp onu yedik, sonra bizdeki çeviricilerin Dubai’ye uymadığını ve
otelde bedava internet olmadığını fark ettik. 3 gün kalacağımız için sim kart
da almamıştık o yüzden bir tur daha internet aramaya çıktık. Etraftaki
alışveriş merkezlerine gittik ve en sonunda bir tanesinde wifi bulduk.
Starbucks’larda da kasadan şifre veriyorlar 1'er saatlik kullanmalık, onları da
tatlıya bağladık her gün gidip gidip onlardan internete giriyorduk.
 |
| Burj Khalifa |
Gerekli araştırmalarımızı yaptık Dubai ile ilgili ve saat 5
gibi, 164 katlı ve 828 metre yüksekliği ile dünyanın en yüksek binası olan Burj
Khalifa’ya gitmeye karar verdik. Metroları da bütün yapılar gibi yepyeni
tertemiz. Burj Khalifa'nın yanında olan Dubai Mall'a girdik önce, benim şu ana kadar gördüğüm en büyük alışveriş
merkezi herhalde. Hepsini gezmek günler alır, içinde akvaryum, müzik alanları, garip garip etkinlikler gibi gezilecek bir sürü yer var. Orada HSBC de
bulduk, ne kadar kur farkı kesip ne kadar işletim ücreti aldığını görmek için para çektim hemen. Daha sonra kontrol ettim, normal kurun biraz üstünden
çekiyor ve yaklaşık 6 liralık bir işlem ücreti alıyor. Diğer ATM'lerden çekince de aynı ücreti alıyor değişen bir şey yok. Burj Khalifa ile Dubai Mall’ın arasında bir nehir
var ve akşamları her yarım saatte bir nehirde müzik ile Dubai Mall Fountain Show adında bir su gösterisi yapıyorlar. Baya kalabalıktı oraya vardığımızda, Las
Vegas’daki Bellagio Otel’de yapılana çok benziyor ama nehir çok daha büyük ve tüm nehir
boyunca gösteri yapılıyor. Çok büyük bir alanda baya görkemli bir şey yapmış
adamlar, boşuna Arap zengini değiller. Burj Khalifa’nın tepesine
çıkmak sabah ve akşam saatlerinde 125 dirhem, 17:30 – 20:00 arasında 200
dirhemmiş. O kadar para vermek istemedik biz de tabi vaz geçtik tepesine çıkmaktan, oralarda takılıp gezdik akşama kadar. Metroyla otele dönerken deri dükkanı
işleten bir Türk’le tanıştık, bize kartını verip dükkana davet etti sanki
çok deri alacak tipimiz varmış gibi. Üstümüzü değiştirip dışarı çıktık. Asıl
barların kulüplerin olduğu yer Jumeriah bölgesi ve metro geceleri çalışmıyormuş
o yüzden bu akşamlık çok hard takılmayalım etraftaki mekanlara gidelim diğer
günlerde gideriz oralara dedik. Otellerin rooftoplarında takılmaya karar verdik, Sheraton’a ve bir kaç otele daha gittik ama saat 12'ydi ve hepsi barlarını ya
kapamış ya
da hafta içi olduğu için bomboştu. En son bir nargileci bulduk ve
saat 3’e kadar orada oturduk muhabbet ettik.
 |
| Dubai Mall Underwater Zoo |
Ertesi günkü planımız erken kalkıp en ünlü beach olan
Jumeriah Beach’e gidip oradan da önceden ayarladığımız saat 3’teki safari turuna katılmaktı. Ama erken
kalkamadık ve program da sıkışınca bize yakın olan Al Mazmar diye bir plaja
koşarak gidip hem sporumuzu yapıp, orada denize girip oradan safariye geçmeye
karar verdik. 6 km falan koştuk sonra da kızgın kumlardan serin sulara bıraktık
kendimizi, siftahımızı da yapmış olduk. Ama çok güzel bir plaj değil ve baya uzak o yüzden tavsiye etmiyorum burayı. Telefonumuz ve internetimiz olmadığı
için turla iletişim kurmak ve adresi bulmak biraz zor oluyordu ama sora sora Bağdat
bulunuyor tabi. Orada tek tük geçen bir otobüsü yakaladık fakat bilet parayla
alınmıyormuş, bizim ulaşım kartlarımız da boştu. Şoför ben parayla
satamıyorum geçin istiyorsanız, istiyorsanız da inin dedi, anlamadık ne olduğunu
tabi geçtik içeri millet ne yapıyor diye etrafı gözlemledik. Sonra Filipinli
bir adama sorduk meğer kontrolcüler varmış, eğer kontrole denk gelirse ve bilet
basmamışsan 200 dirhem ceza kesiyormuş. Bir yandan safariye geç kalıyorduk, başka otobüs de yoktu, ceza da ödemek istemiyorduk o yüzden kapı kenarına pusup eğer kontrolcü gelirse hemen kaçmak için beklemeye başladık. Sonra Filipinli
adam bu otobüsle yetişemezsiniz gelin benle dedi, biz de hem bu kadar risk yeter
hem de vardır adamın bir bildiği deyip takıldık ona. Bizi metroya götürdü, bütün
yolları gösterdi, ineceğimiz yere kadar eşlik etti. Üstüne bir de bana kartını
verdi Filipinlere gittiğimde onu aramam için lokal insanlarda konaklama
ayarlayacakmış sağ olsun. Bir sonraki gün Abu Dhabi’ye gidecektik araba
kiralayıp, ondan da bu adamın tavsiyeleri sonucunda vaz geçtik.
Son dakikada safari
için buluşma noktasına geldiğimizde dün konuştuğumuz adamın bizi yanlış
anladığını, ulaşım için bizi yazmayıp kendi arabamızla onu takip edeceğimizi
sandığını anladık. Adama Whatsapp’dan 5 kere yazmıştık halbuki arabamız
olmadığını, biraz andaval çıktı. Orada olay çıkarttık biraz, bizimle birlikte sorun yaşayan bir çift daha vardı, en son dördümüze yeni bir araba yollayacaklarını
söyleyip gittiler. Telefonsuz internetsiz kaldık orada. Bizim otelde de
aynı tarz bir tur vardı ama 240 dirhem'e (65$) götürüyordu, bizse bu turu internetten bulup
adamlarla 60’ar dirheme anlaşmıştık dörtte biri fiyatına. Oradan bir otele
girip kendi otelimizi aradık, bizim turcu adama bizi buradan alabilir misin deyip, fiyatı biraz düşürtüp kendimizi sağlama aldık. Bu turdakiler hiç
bizi alacak gibi durmuyorlardı çünkü ve yol da eklenince fiyat birden iki katına çıkmıştı. 45 dakika sonunda araç geldi bize ve oradaki adamı birden
katakulliye getirip ulaşımsız anlaştığımız şekilde ikimiz totalde 120 dirhem ödedik. Sonra öğrendik ki bu turu herkes Dubai için Groupon gibi bir site olan
‘’yallabanana’’ diye bir siteden almış ve biz onlardan bile ucuza anlaşmışız, o derece yani.
 |
| Çölde Safari |
Bizi alan araçta sadece biz ve diğer kavga çıkaran çift vardı,
sonra yoldan bir aile daha aldık ve safari yerine gitmemiz 45 dakika sürdü. Vardığımızda
safari jipine bindirdiler ve eventlerin olduğu alana kadar dune-bash yani çölde safari yaptık. Çölde tepeler bayırlar vardı bir sürü ve adam sürekli bunlardan
inip çıkıp çılgınca dönüşler yapıyordu. Yaklaşık 20-25 dakika sürdü ve
baya çalkaladı bizi, iyi oldu kendimize geldik.
İndiğimizde ilk olarak tur atmak
için develeri gördük. Ben de bu arada çantamdan Gopro’yu çıkarıp kalan
eşyaların hepsini çantaya sokmaya çalışıyordum ki işim bittiğinde baya aramama rağmen telefonumu
bulamadım ve soğuk terler dökmeye başladım tabi. Daha
2.günden telefonumu kaybetmiş olmayayım diye dualar ediyordum. Arabada mı
düşürdüm acaba diye şoförü arıyordum fakat etrafta görevli kimse yoktu,
içerilerde yetkili birini arayıp bulamadım. Tam gitti telefon derken bizim
şoförü gördüm allahtan dönmemiş geri, hemen yanına gittim jipin anahtarını
aldım bir baktım ki sağa sola çalkalanırken arabanın içinde düşmüş. Derin bir
oh çektim, sonra Burak’la deve için sıramızı bekleyip atladık bir tanesinin
üstüne. Biraz oturması kalkması sıkıntı hayvanın pek söz dinlemiyor ama bize
güzel bir tur attırdı sağ olsun.
 |
| Çölde deve sürmece |
Aktivitelerin çoğu verdiğimiz fiyata dahilmiş ama
bahşiş vermek iyi oluyormuş. Burak da develere olan aşkından gaza gelip iyi bir bahşiş verdi adama, sonra gördük ki daha içerde yapacağımız bir sürü şey
var, bu kadar bahşiş vererek survive edemeyiz. Paramızı bozdurup bozuk tip
vermeye başladık.
.jpg) |
| Hint kınası |
Çadırların birinde Hint kınası olan Henna’yı yapan bir kadın vardı, biz de gittik yaptırdık kendimize, hatta baktık kimse para vermiyor biz de
vermedik. Biraz kadın işine benzediği için erkeksi bir şeyler yap dedim, pek anlaşamadık herhalde çiçceğimsi böceğimsi bir şeyler yaptı. Burak da onu görünce
bari ismimi yazdırayım dedi, sonradan baya ekmeğini yedik ama o dövmelerin. Oradan çıkıp Arap kıyafetleriyle fotoğraf çekilen çadıra gittik. Daha sonra da kolumda ve kafamda şahinle fotoğraf çekildim, çok evcil hayvanmış aramızda güzel bir bağ oluştu. En son buna gittiğimiz için
bozuk dirhemimiz az kalmıştı ve bu tura dahil değilmiş meğer, biz az bahşiş verince adam bozuldu, biraz trip attı da sonra barıştık helalleştik. Sonra insanların topluca
oturduğu yere gidip beleş içeceklerimizi içtik, bedava olduğunu orada
öğrendiğimiz nargileyi de sipariş etmeye çalıştık ama 7:30’dan sonra bedavaymış, o anda 80 dirhemmiş, bekledik tabi öyle olunca.
Orada Danimarkalı bir çocuk ve kızın
yanına oturduk muhabbet sohbet takıldık baya. Tayland ve Asya anılarını
dinledim onların. Dans şovları başladı daha sonra, önce bildiğiniz bizim dansözlerden
bir tane çıktı, ama tabi Araplar için büyük olay bu. Kadının vücudunun büyük bir
kısmı açık olduğu için pür dikkat izliyordu millet. Sonra bizim zennelere
benzer bir adam çıktı, Tanoura diye bir dans yaptı yarım saat. Mevlana gibi
döndü bütün dans, milleti ortaya çıkardı onları döndürdü falan sonra. Hava da
baya soğuk oluyormuş çölde akşamları ona göre hazırlıklı olun. Yemeğimizi
yedik, nargilelerimizi içtik, 8:30 gibi otele doğru dönüş yoluna koyulduk.
 |
| Tanoura Dance |
Duşumuzu alıp bir çok kişiden duyduğumuz Barasti Beach’e
gittik saat 11 gibi. Kapıda güvenlik var ama turistlere dam sorunu yapmıyorlar pek.
Biz kapının yanlış kısmından girmişiz, bara sahilden girmeye çalışırken birden 5-6 tane
güvenlik geldi fenerleriyle kapıya gönderdiler bizi tekrar. Baya büyük ve güzel
bir beach bar, bir kaç farklı kısımdan oluşuyor, Dubai’ye gidenlere kesin tavsiye
ederim. Baya kalabalıktı ama pek boşta muhabbet edecek insan yoktu, herkes çift
olarak gelmiş veya orada olmuş. Burak sürekli telefonu ile uğraşırken ben de bir kaç lokalle tanışıp kaynaşayım bu arada dedim. Orada oturan iki kıza oturabilir miyim dedim, tabi dediler sonra onlarla baya muhabbet ettim, Kırgızmışlar fakat Dubai’de yaşıyormuş ikisi de 2-3 senedir.
Ben eğlence olsun diye Bulgarım demiştim, anlamazlar zaten Bulgarca Türkçe farkını diye daha Burağa da söyleyememiştim daha ama o bana Türkçe bir şeyler söyleyince kızlardan biri anladı ne dediğini ve bunu mu dedin sen diye sordu. Kız meğer Kırgızistan’da 4 sene Türk lisesine gitmiş, konuşamıyormuş ama anlıyormuş baya (aklıma hemen Interrail’da trende kırdığımız hayvan gibi pot geldi). Noluyo lan dedik hemen
kıvırdık tabi, biz Istanbul’da exchange’de tanıştık o yüzden Türkçe biliyoruz
biraz falan diye. Bir daha da Türkçe konuşamadık tabi aramızda, gelsin Bulgar
şehirler gitsin okumadığımız üniversiteler sallaya sallaya geçirdik bütün
geceyi (Allahtan biraz Bansko bilgimiz vardı).
 |
| Buddha Bar |
Barasti Beach’ten kalkıp
Buddha Bar diye bir yere gittik onlarla beraber, lüks bir yermiş baya içerisi güzel dekore edilmiş. Dubai’de içki baya pahalı tahmin ettiğiniz gibi, illa
Arabistan’da içeceğim diyorsan biraz yaslıyorlar. Geri kalan her şey yaklaşık
olarak Türkiye ile aynı fiyatta diyebilirim, %10-%20 falan daha fazladır. Orada
başkalarıyla da tanıştık falan, kızlardan biri oradan sonra eve döndü, diğeri
bize Dubai Marina’yı gezdirdi. Dubai’nin en lüks yerlerinden biri, baya canlı
ve manzarası çok güzel, kesinlikle görülmesini öneririm. 45 dakika kadar yürüdük orda, o arada kızdan kendimize hotspot açıp ertesi gün Alihan’la buluşup bavulları vermenin planını yaptık yarın son günümüz olduğu için, sömürdük baya kızın internetini. Ertesi sabah Jumeriah
Beach’de denize girip sonrasında Alihan’ın teyzesinin yaşadığı Palm Jumeriah
yani meşhur palmiye adasına gitmeye karar verdik, bavulları da akşam beraber
dönerken otelden alır diye konuştuk. Kızda meşhur Kırgız konyağı
varmış çok ısrar etti kıramadım, Burak'ı otele bırakıp bi tatmaya gittim, sonra oralarda biraz daha takıldık falan.
Ertesi gün gene planladığımız saatte çıkamadık otelden, öğlene doğru bütün çantaları orada bırakıp check-out yaptık. Gün başlangıcımız
olan Al Ghurair City alışveriş merkezine gidip internete girerek haritalardan
planı yapıp tam yolumuza koyulacakken Alihan aradı cepten, ben de açtım tabi
önemli bir şey olmasa aramaz bu diye. Otele gelmiş meğer, bunun bavulları
vermemişler. Allah’tan biz çok uzaklaşmadan gelmiş de geri döndük otele, onun
bavulları aldık, planı değiştirip teyzesinin şoförü ile biz de onların evine
gittik direk.
 |
| Paddling |
 |
| Şima Teyze'nin evinde |
Ada beklediğimiz gibi efsane lüks ama beklemediğimiz şekilde
baya büyükmüş. Biz sadece palmiyenin bir kolundaydık ve orada bile 50-60 tane
villa vardı. Teyzesi Şima’yla tanıştık, o da Boğaziçi mezunuymuş acayip tatlı
bir kadın, buradan ona da tekrar teşekkür edelim bizi çok çok iyi ağırladığı
için J Gelir gelmez sabah birası, şarabı
derken bütün gün keyfimiz yerindeydi. Öğlen yemeğimizi yedik, daha sonra üçümüz
deniz bisikletine binip adayı dolaştık biraz. Karşı dallardan birinde inip Burj
Al Arab’a tarafına yakın olan, adanın en lüks evlerinden birini görmeye gittik.
Adam kendine saray yaptırmış resmen helal olsun. Döndük saat 5 çayımızı içtik
denizde, sonra biraz Kayak Paddling yaptım. Adaya bakımı biraz fazla abartmışlar, her gün palmiyelerin bütün kollarındaki plajları tek tek çekip temizliyorlamış. Güvenlik hat safhada, kumlar zaten yapay, güzel deniz kabukları gibi canlıları bile dışarıdan getirmişler.
 |
| Alihanların köpeği Paris 5 çayında |
Şima teyzenin kocası Fransız ve o
civarların Renault genel müdürüymüş, onlar da 2-3 ay önce taşınmış zaten
Dubai’ye iş sebebiyle. Enişteyle tanışamadan ayrıldık evden, dünyanın en lüks
ve tek 7 yıldızlı oteli olan Burj Al Arab’ı görmeye karar gittik.
Son günümüz olduğu için yanımızda dirhem kalmamıştı pek,
taksiciye biraz dirhem biraz dolar biraz da Euro olarak ödedik hesabı. İçeri para ödenmeden girilmediğini okumuştuk ama biz kesin her
zamanki gibi bir yolunu bulup gireriz katakulliyle diye düşündük. Orada bir
kamu oyu araştırması yaptık ve eğer en üst kattaki restorana rezervasyon
yapılırsa para ödemeden girildiğini öğrendik. Sadece oteli gezme ücreti 400 dirhem gibi
saçma bir paraydı bu arada, ödenecek gibi değil yani. Telefonumuz da olmadığı için
son kozlarımızı oynuyorduk artık, taksicinin birinden arkadaşımızı arayacağız
sonra senin taksiye bineceğiz diye telefonunu istedik. Restoranı aradık rezervasyon için, okay dediler ama 2 kişi için en az 300er dirhem harcama
garantisi vermeniz lazım dediler. Bunun da geleceğini hesaplamıştık, evet deyip sonra içeri
girdiğimizde restorana varmadan bir işimiz çıktı deyip geri dönmeyi
planlıyorduk. Fakat telefondaki kadın kredi kartı bilgisi istedi ısrarlı bir
şekilde. Kredi kartı kullanmıyoruz cash çalışıyoruz turistiz biz gelince
verelim yukarıda dedik, allem ettik kallem ettik olmadı tabi. Eğer girmenin bir
yolunu bulan olursa haber versin bir dahaki sefere deneriz artık.
 |
| Burj Al Arab'ın uzun uğraşlar sonunda geri dönülen kapısı |
 |
| 360'dan Burj Al Arab manzarası |
Oraya giremeyince daha önce internetten araştırdığımız Burj Al
Arab manzaralı 360 diye bir bar vardı ona gidip bari oradan görelim dedik.
Oraya varınca kapıdan boogy (golf arabası) ile aldılar bizi ve mekana götürdüler. Mataramın
içini kontrol ettiler kapıda, içindeki suyu döktürdüler ilginç bir
şekilde. İçeri girip güzel bir yere yerleşip, gene ikimiz için en uygun olan bir
nargile söyleyip 1-2 saat orada takıldık, manzarası çok güzel bir yerdi. İçki
vergilerden dolayı gereksiz bir şekilde pahalı olduğu için nargile içmek daha
mantıklı oluyordu, o yüzden her gün bir nargile içtik sanırım. Orada Sri Lanka’lı bir
garsonla tanıştım, bana Sri Lanka’da gidilecek yerlerin listesini yazıp verdi
kağıtla sağ olsun. Bir çok yerde olduğu gibi gene Burak’ın Samsung’u wifi’a
bağlanırken benim Iphone’um wifi’ı görmeyip beni deli etti. Tatil boyunca
çok çilesini çektim bunun, Burak’a malzeme oldum her gittiğimiz yerde. Oradan
kalkıp Burak’ın Boğaziçi’nden tanıdığı BCG Dubai ofisinde danışmanlık yapan
Kıvanç’la buluşmak için Medinat Jumeriah adında baya hareketli bir yere geçtik. Bütün restoranlar, kafeler doluydu, içeride gece kulüpleri falan vardı. Orada bir
Starbucks bulup sömürdük gene biraz internetini. Sonra bir restoranda
yemeğimizi yedik, bizim tatil anılarımızı ve Kıvanç'ın daha önceden yaptığı Asya
gezilerini dinledik. O da exchange’ini ve MBA’ini Asya’da yaptığı için baya
gezmiş oraları, iyi oldu benim için ekstradan tecrübe. Kıvanç kardeşim sağ
olsun sizin yolunuz uzun dedi yemeklerimizi ödedi sonra da Trader Vic’s diye
bir bara götürüp bira da orada ısmarladı, buradan ona da teşekkürlerimizi sunuyoruz. Uçağımız saat 05:00 sularında olduğu için gece
1’e doğru son otobüsle otelimizin olduğu Deira’ya yakın bir yerlere geçip
oradan taksiye binip, bavulları alıp havalimanına geçmeyi planlamıştık. Tam biz kalkacakken Alihan aradı, neredesin
bekle geliyorum dedi. Dedim atla gel bekliyoruz, ikimizde de telefon yok
buluşmamız biraz zor oldu ama buluştuk sonunda. Kıvanç’ın gitmesinden sonra o mekanda biraz daha kalıp Alihan’la
devam etmeye karar verdik yoğun ısrarlara dayanamayarak. Garip garip içkiler söyledik kendimize, mekan zaten neredeyse doluydu, muhabbet sohbet eğlendik baya.
 |
Alihan keyifte (Burağın bardak ortadaki,
heykel de arkadaki) |
Alihan gider ayak gene büyük
jestlerinden birini yaptı ve al koçum sen bunun hakkını verirsin bu 6 ayda ben kullanmayacağım zaten diyerek VIP Lounge kartını bana verdi,. Hem de en üst seviye olduğu için baya bi kıyak bir kart isim vermeyeyim şimdi :) Neyse bu mekanda söylediğin
içkiye göre hep değişik ve şekilli bardaklarda getiriyorlardı, Burak
biraz kendini kaybetti gene tutturdu ben bu bardağı çok beğendim götüreceğim
yanımda diye. Garsonla da önceden baya muhabbet ettiğimizden anladı tabi bizde
biraz sapıtıklık olduğunu, Burak’ı izliyormuş adam Burak bardağı çantaya atarken, geldi lütfen ver diye yalvarıyor. Dedik biz çok beğendik alacaz bu bardağı,
dedi olmaz bitirirler beni. Ne kadar bu verelim satın alalım falan dedik, baya
pahalı bir şey söyledi, çok da ısrar edince verdik geri. Sonra oradaki
heykellerden birini alacaktı Burak, zor ikna ettik. Ama sonra sağa sola salça
olmaya devam etti tabi, başka bir garsonla konuşurken onun arkasından bi bardak
alıp içine sokup getirmiş bize, lan oğlum yerimiz mi var dedik bıraktırdık
bardağı geri.
Oradan taksilerle pazarlık yapmaya başladık, en son Pakistanlı
biriyle anlaşıp 20 dolara bizi önce otele götürüp orada bekleyip sonra havaalanına
götürmesine ikna ettik. Yol boyunca kakara kikiri gittik adamla gece gece. Araba ticareti yapıyormuş ülkesinde, bu aralar at ve eşek ticareti çok karlıymış
ona girecekmiş, onun kritiğini yaptık falan. Adama bütün yol ‘’to the place’’
diye diye adam da tırlattı en son o da bizle bağırıyordu to the place diye J
Havalimanına geldiğimizde
Alihan’ın lounge kartını denedim. Girip Burak’ı da yanımda sokacaktım ama evdeki
hesap çarşıya uymadı, kadın boarding pass’imi istedi, sonra isim sahibi
kullanabilir sadece dedi. Kuzenim dedim, ben kullanıyorum her yerde geçiyor
dedim dinletemedim ısrarcı çıktı kadın. Biz de paşa paşa gate’in oraya gittik, ama bir de ne görelim, bütün havalimanı yerlerde uyuyor, horul horul
horluyorlar falan.
Allah dedik Dubai’de Hindistan’ı yaşıyoruz. Biz de uçağı
beklemeye koyulduk ve sonunda çılgın Hindistan maceramıza doğru yol aldık.
 |
| Dubai havalimanından manzaralar |
Diğer fotoğraflar çok yakında!
.tiff)
